انتخاب رهبر انقلاب در شرایطی خاص
خیلی چیزها در این روزها برای اولین بار است که تجربه میشود، شاید مهمترینش تجربه انتخاب رهبر، در شرایط جنگی باشد. بر اساس تجربه انتخاب رهبری پس از رحلت حضرت امام خمینی، توقع مردم این بود که سومین رهبر انقلاب نیز به همان سرعت از سوی مجلس خبرگان معرفی شود. اما تا این لحظه هنوز معرفی رسمی رهبر جدید صورت نگرفته و مطالبه از مجلس خبرگان برای معرفی رهبر بالا گرفته است؛ تا جایی که خود اعضای این مجلس هم از هیئت رئیسه آن، همین مطالبه را دارند.
همانگونه که بخشی از این شدت مطالبه مردم را بخاطر قرار گرفتن ملت و مملکت در شرایط جنگی طبیعی میدانیم، باید بخشی از تأخیر را هم طبیعی بدانیم، به همان دلیل شرایط جنگی و دلایل دیگری که ممکن است از دید ما پنهان باشد.
با این حال عمده نکتهای که در این روزها توسط رسانههای کوچک و بزرگ و افراد مختلف در مطالبه معرفی سومین رهبر انقلاب اسلامی، مورد غفلت قرار گرفته این است که مجلس خبرگان یک «نهاد» است و وظیفه نهادی آن به سادگی چیزی که دارد از آن مطالبه میشود، نیست. مجلس خبرگان برای خودش سازوکار و قوانین و آئیننامههای داخلی و اجرایی دارد و نمیشود آنها را نادیده گرفت و فقط بر مطالبه معرفی رهبر دمید.
صبوری و خویشتن داری
باید توجه داشت که شدت و ضربآهنگ تند این مطالبات، ضربه جدی به کارکرد نهادی و سازمانی این مجلس میزند، شاید اکنون که در دوران جنگ هستیم این ضربه و اثرات مخرب آن را به خوبی فهم نکنیم، اما آینده حتما متوجه میشویم.
درست است که آنِ کنونی انقلاب و جمهوری اسلامی که در جنگ هستیم برای همه ما مهم است، اما مجلس خبرگان، نهادی است که علاوه بر آن و لحظه کنونی انقلاب، در برابر آیندگانی که ممکن است درباره انتخاب رهبر جدید سؤالاتی داشته باشند، هم مسئول است.
توجه داشته باشیم که مجلس خبرگان در برابر تاریخ ایران اسلامی عزیز باید پاسخگو باشد، نه فقط مایی که اکنون در حال ساخت تاریخ ایران بزرگ هستیم.
بنابراین خوب است کمی صبوری و خویشتنداری نیز داشته باشیم و با حرف و موضعگیری و مطالبه خودمان، میراث انقلاب اسلامی و امامین انقلاب را مخدوش و ضرب خورده نکنیم.
نویسنده: محمدحسین جمالزاده