توقیف روزنامه هم میهن
روزنامه هم میهن روز پنجشنبه ۲۵ دی ماه با عکسی سیاه و سفید از جوانی که متعلق به دهه ۵۰ است و یک تابلو در دست دارد را منتشر می کند. تابلو برای خیابان پهلوی است و پایین آن خودش نوشته سرنگون شد و با این کار نشان داده است که محمد رضا پهلوی از کشور فرار کرده است؛ فضای سیاه و سفید عکس نشان می دهد که فضای حاکم بهم ریخته است و جامعه در بدترین حالت خودش قرار دارد. تیتر این عکس حال حاضر را به آن عکس تشبیه می کند و با فونت بلد و رنگ قرمزی که یادآور خشونت است می نویسد: «از دی ۱۳۵۷ تا دی ۱۴۰۴»
این تفسیر سخیف از وضعیت موجود، شاید به تنهایی می توانست دلیل برای توقیف روزنامه هم میهن باشد؛ روزنامه ای که در تمام زمانی که اغتشاشگران داشتند کشور را به آشوب می کشیدند، هیچ گاه آنان را اغتشاشگر ننامید و حتی بعد از نمایان شدن تروریستی بودن ماهیت برخی از آنان، همه را معترض به وضع اقتصادی نامید.
یادداشت(از دی ۱۳۵۷ تا دی ۱۴۰۴) متعلق به محمد جواد روح، سردبیر روزنامه هم میهن است که در قسمتی از متن می نویسد: «رسانهها و سخنگویان جریان رسمی البته این شعارها و فریادها را ساخته و پرداخته بیگانگان و عوامل داخلی و سازمانیافته آنان تصویر و تعریف میکنند»؛ و با این می فهماند که جناب آقای روح اینها را ساختهٔ خارج نمی داند.
او با تاکید بر پررنگ بودن پهلوی به عنوان یکی از گزینه های موجود در اغتشاشات اخیر، در مقام تحلیل وضع موجود می گوید: علت این وقایع «تقویت حس ضعف دولت و فقدان چشم انداز در ساختار موجود» است. راهکار هم همان همیشگی: «ارتباط با آمریکا»
اعتراض، اعتکاف و بازی با آمار
فارغ از همه اشکالاتی که به متن یادداشت وارد است و فقط با مغز یک اصلاح طلب می توان آن را فهمید؛ سوال اصلی اینجاست که این آقایان چرا آمار های راهپیمایی ها و مراسمات مذهبی را اینطور تحلیل نمی کنند و آن را صدای جامعه نمی دانند و آمار اعتکاف را به سخره می گیرند و ۱۸ دی ماه تیتر می زند: «اعتراض، اعتکاف و بازی با آمار»؛ نکند فقط کسانی که آشوب کنند را مردم می دانید که یک میلیون و نیم جوان و نوجوان شرکت کننده در اعتکاف را بازی با آمار می دانید و مبنای تحلیل قرار نمی دهید؟ چرا راهپیمایی ۲۲ دی ماه را تحلیلی از کلیت جامعه نمی دانید؟
مشکل چیز دیگری است. اعضای روزنامهٔ هممیهن و بزرگانشان بین خود و اغتشاشگران تقسیم کار کردهاند. آن ها در خیابان و اینها در افکار. میخواهند مشکل را در نظام تصمیم گیر حاکم بر کشور نشان دهند تا نسخه نخ نمای خود را به جامعه قالب کنند لذا است که ۲۵ دی، جمهوری اسلامی را با زمان فروپاشی شاه مقایسه می کردند.