آیا حضرات معصومین علیهم السلام مورد ظلم واقع شدند یا خیر؟
صفحات تاریخ پر است از ظلم و ستم مستکبران و دنیاطلبان بر صالحان و مستضعفان؛ ظلمی که شاید ریشۀ اصلی آن حبِّ دنیا و حبِّ جاه و مقام باشد که سرآمد همۀ گناهان نیز همین است.
امّا آنچه مهم است، این است که انسان نباید ظلم پذیر باشد هم چنان که نباید ظالم باشد. در آموزه های دینی ما بر این اصل مهم بسیار تاکید شده است که نه ظلم کنید و نه زیر بار ظلم بروید.[«لا تَظلِمونَ وَ لا تُظلَمون»/بقرة آیه ۲۷۹]
این اصل مهم در زندگانی حضرات معصومین علیهم السلام همواره جریان داشته است. اما آن قسمت که «ظلم نکنید»، برهمگان روشن است که از ناحیۀ حضرات معصومین علیهم السلام به کسی ظلم نشده است چه اینکه آن ذوات قدسی مصداق بارز آیۀ تطهیرند که از هرگونه رجس، عیب و نقص( که ظلم هم از مصادیق آن رجس است )، پاک اند.[سوره الاحزاب آیه ۳۳] لکن پرسش اساسی این است که آیا حضرات معصومین علیهم السلام مورد ظلم واقع شدند یا خیر؟
جواب مشخص است که بله، زیرا غاصبان حق اهل بیت علیهم السلام در تمام دوران زندگی آن بزرگواران آنان را مورد ستم و شکنجه و زندان و تبعید و …، قرار می دادند که تاریخ فصل مشبعی از جنایات و ظلم حاکمان غاصب و خودکامه بر اوصیاء و عترت طاهرۀ پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)، دارد.[<فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ، وَ سُبِىَ مَنْ سُبِىَ، وَ أُقْصِىَ مَنْ أُقْصِىَ> دعای شریف ندبه]
کار بزرگ : مبارزه با تحریف
کار بزرگ و مهم حضرات معصومین علیهم السلام این بود که در برابر ظلم و جنایت طاغوت، سکوت نکردند، بلکه به مبارزۀ با طاغوت پرداختند و تا پای جان دست از این مبارزۀ مقدس که مبارزۀ سیاسی برای تشکیل حکومت الله و از بین بردن حکومت طاغوت بود، تلاش کردند.
امام باقر علیه السلام یکى از سنگینترین بارهاى جهاد اسلامى را در مدت امامتش بر دوش داشت…، امام باقر در دورانى بار مسؤولیت را بر دوش مىگرفت که عالم اسلام در زیر بار سنگین حکومت طاغوت یعنى خلفاى جبّار مروانى کمر خم کرده بود.
لازم بود که جامعهى اسلام و مخصوصاً مبارزان و کسانى که دلشان در هواى حکومت اسلامى مىتپید، سازماندهى و تشکیلاتدهى کنند…، امام باقر در طول این مدت توانست وضع را به جایى برساند که شیعهى فداکارِ با اخلاص بعد از رحلت امام باقر انتظار آن را داشت که در طول چند سال کوتاه، حکومت اسلامى و علوى سر کار بیاید.[بیانات در تاریخ ۱۳۵۹.۰۷.۲۵]
کار عظیمی که امام باقر علیه السلام انجام دادند که در نوع خود بی سابقه بود عبارت است از: مبارزه با تحریف ، تحریفی که اساس دین را هدف گرفته بود و می رفت که همان بلای گریبانگیر امتهای پیشین را در اسلام نیز پیاده کند. مبارزه با تحریف، در دوران امام باقر (علیهالسلام) از همیشهی پیش از زمان آن حضرت گستردهتر انجام شد… مبارزهی فرهنگی یعنی تلاش برای تغییر فرهنگ حاکم بر ذهنهای مردم، تا راه را برای حکومت الهی هموار و بر حکومت طاغوتی ببندند و امام باقر (علیهالسلام) این کار را شروع کرد. باقر علمالاولین یعنی این. ایشان شکافندهی حقایق قرآنی و دانشهای اسلامی بودند.[بیانات در تاریخ ۱۳۶۶.۰۵.۰۹]
زنده کردن سخن حق در دنیای مادی و منحط و گمراه کننده و غرق در فساد
امام باقر علیهالسلام در برابر این همه استبداد و ظلم دستگاه طاغوتی، لحظهای دست از جهاد و مبارزه علیه حکومت طاغوت برنداشتند و توانستند در این میدان پیروز شوند. به حق می توان گفت امام باقر علیه السلام، الگوی کامل تلاش و مبارزه و مجاهدت خستگیناپذیر و پر از مشکلات برای اشاعهی دین و کلمهی حق و راه انداختن جریان فکریِ درست در دنیای آن روز بودند. هدفی که امروز ملت ایران برای آن تلاش میکند – یعنی زنده کردن سخن حق در دنیای مادی و منحط و گمراه کننده و غرق در فساد – کاری است که امام باقر (ع) یکتنه به کمک معدودی از اصحاب خود، در دنیای بزرگ آن روز اسلام انجام میداد.[بیانات در تاریخ ۱۳۶۸.۰۴.۱۹]
سلام و صلوات خداوند و ملائکۀ الهی بر ارواح مطهّر امامان معصوم که با مبارزۀ دائمی خود به ما روش بندگی و عبادت در برابر خداوند متعال و مقابله با طاغوت را آموختند.
یادداشت اختصاصی// #گفتمانسازی