آیا حضرات معصومین علیهم السلام مورد ظلم واقع شدند یا خیر؟
دنیاطلبی و قدرتطلبی ریشه اصلی ظلم مستکبران بر صالحان در طول تاریخ و سرآمد تمام گناهان است.
امّا آنچه مهم است، این است که انسان نباید ظلم پذیر باشد هم چنان که نباید ظالم باشد. در آموزه های دینی ما بر این اصل مهم بسیار تاکید شده است که نه ظلم کنید و نه زیر بار ظلم بروید.[«لا تَظلِمونَ وَ لا تُظلَمون»/بقرة آیه ۲۷۹]
این اصل مهم در زندگانی حضرات معصومین علیهم السلام همواره جریان داشته است. اما آن قسمت که «ظلم نکنید»، برهمگان روشن است که از ناحیۀ حضرات معصومین علیهم السلام به کسی ظلم نشده است چه اینکه آن ذوات قدسی مصداق بارز آیۀ تطهیرند که از هرگونه رجس، عیب و نقص( که ظلم هم از مصادیق آن رجس است )، پاک اند.[سوره الاحزاب آیه ۳۳] لکن پرسش اساسی این است که آیا حضرات معصومین علیهم السلام مورد ظلم واقع شدند یا خیر؟
جواب مشخص است که بله، زیرا غاصبان حق اهل بیت علیهم السلام در تمام دوران زندگی آن بزرگواران آنان را مورد ستم و شکنجه و زندان و تبعید و …، قرار می دادند که تاریخ فصل مشبعی از جنایات و ظلم حاکمان غاصب و خودکامه بر اوصیاء و عترت طاهرۀ پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)، دارد.[<فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ، وَ سُبِىَ مَنْ سُبِىَ، وَ أُقْصِىَ مَنْ أُقْصِىَ> دعای شریف ندبه]
کار بزرگ : مبارزه با تحریف
امامان معصوم (علیهمالسلام) با ردّ سکوت در برابر ستم، مبارزهای مقدس و سیاسی را برای نابودی حکومت طاغوت و برپایی حکومت الهی تا پای جان ادامه دادند.
امام باقر علیه السلام یکى ازسنگینترین بارهاى جهاد اسلامى را در مدت امامتش بر دوش داشت…، امام باقر در دورانى بار مسؤولیت را بر دوش مىگرفت که عالم اسلام در زیر بار سنگین حکومت طاغوت یعنى خلفاى جبّار مروانى کمر خم کرده بود.
لازم بود که جامعهى اسلام و مخصوصاً مبارزان و کسانى که دلشان در هواى حکومت اسلامى مىتپید، سازماندهى و تشکیلاتدهى کنند…، امام باقر در طول این مدت توانست وضع را به جایى برساند که شیعهى فداکارِ با اخلاص بعد از رحلت امام باقر انتظار آن را داشت که در طول چند سال کوتاه، حکومت اسلامى و علوى سر کار بیاید.[بیانات در تاریخ ۱۳۵۹.۰۷.۲۵]
امام باقر (علیهالسلام) با مبارزهای بیسابقه علیه تحریف، از نابودی اساس دین و تکرار سرنوشتِ جوامع منحرف پیشین جلوگیری کردند. مبارزه با تحریف، در دوران امام باقر (علیهالسلام) از همیشهی پیش از زمان آن حضرت گستردهتر انجام شد… مبارزهی فرهنگی یعنی تلاش برای تغییر فرهنگ حاکم بر ذهنهای مردم، تا راه را برای حکومت الهی هموار و بر حکومت طاغوتی ببندند و امام باقر (علیهالسلام) این کار را شروع کرد. باقر علمالاولین یعنی این. ایشان شکافندهی حقایق قرآنی و دانشهای اسلامی بودند.[بیانات در تاریخ ۱۳۶۶.۰۵.۰۹]
زنده کردن سخن حق در دنیای مادی و منحط و گمراه کننده و غرق در فساد
امام باقر (علیهالسلام) الگوی کامل مجاهدت خستگیناپذیر در برابر استبداد بودند که با مبارزه دائمی، توانستند جریان فکری صحیح و کلمه حق را در دنیای آن روز تثبیت و پیروز کنند. هدفی که امروز ملت ایران برای آن تلاش میکند – یعنی زنده کردن سخن حق در دنیای مادی و منحط و گمراه کننده و غرق در فساد – کاری است که امام باقر (ع) یکتنه به کمک معدودی از اصحاب خود، در دنیای بزرگ آن روز اسلام انجام میداد.[بیانات در تاریخ ۱۳۶۸.۰۴.۱۹]
درود خداوند بر امامان معصوم (علیهمالسلام) که با مبارزه مستمر خود، درس بندگی خدا و ایستادگی در برابر طاغوت را به بشریت آموختند.
یادداشت اختصاصی// #گفتمانسازی