بانوی کرامت

عظمت و کرامت مقام زن

هم جاهلیت اولی، که ننگ زنده به گور کردن دختران را به پیشانی خود دارد و هم جاهلیت فعلی که زن را به چشم یک ابزار می نگرد، هیچ کدام لایق فهم و درک مقام رفیع و با عظمت و با کرامت « زن » نبوده و نیستند.

در جهانی که مهر و عاطفه رخت بربسته بود و پدران از شنیدن تولد فرزندِ دختر خشمگین می شدند¹ و کانون مهر و عاطفه(دختر)، زنده به گور میشد!؛ صدایی بلند شد که دختران را، با بركت و دوست داشتنى و باقيات الصالحات، خواند.²

از مصادیق بارز این روایت شریفه، وجود مقدس حضرت فاطمه معصومه( سلام الله علیها ) است، بانوی باعظمتی که برکاتش به همه عالم و بخصوص به دنیای اسلام رسید³ و از جمله‌ی برکات این بانوی بزرگواراین است که نه تنها زنان بلکه مردان نیز محتاج شفاعت اویند.⁴

حضرت فاطمه‌ی معصومه سلام الله علیها نه تنها خود در اوج کمالات بندگی خداوند متعال هستند بلکه دیگران را نیز با معارف الهی آشنا کرده و موجبات هدایت آنان را فراهم نموده اند، این بانوی بزرگوار و با کرامت، این دختر جوانِ تربیت‌شده‌ی دامان اهل‌بیت پیغمبر، با حرکت خود در جمع یاران و اصحاب و دوستان ائمه علیهم‌السّلام و عبور از شهرهای مختلف و پاشیدن بذر معرفت و ولایت در طول مسیر در میان مردم و بعد رسیدن به این منطقه و فرود آمدن در قم، موجب شده است که این شهر به عنوان پایگاه اصلی معارف اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) در آن دوره‌ی ظلمانی و تاریکِ حکومت جباران بدرخشد و پایگاهی بشود که انوار علم و انوار معارف اهل‌بیت را به سراسر دنیای اسلام از شرق و غرب منتقل کند.⁵

فریب و نیرنگ امپراطوری رسانه ای غرب

در عظمت بانوی کرامت همین بس که به زائر ایشان مژده‌ی بهشت داده‌اند: «… و برای ما اهل بیت حرمی است که قم باشد. به زودی فرزندم به نام فاطمه در آن دفن می‌شود. کسی او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می شود».⁶

تحسین امام کاظم(علیه‌السلام) نسبت به پاسخ‌های حضرت فاطمه معصومه(س) به نامه‌ها و پرسش‌های شیعیان، نشان‌دهنده‌ی جایگاه علمی و معنوی والای این بانوی بزرگوار است. ⁷

زن می‌تواند به مقامی برسد که بزرگان دین در برابرش فروتنی کنند و به او پناه برند.

آیا هیچ‌یک از مجامع جهانی مدعی دفاع از حقوق زنان، چنین جایگاه والایی برای زن قائل‌اند؟
اسلام زن را دارای مقامی والا می‌داند، اما غرب با شعار آزادی زنان، حقیقت را پنهان کرده و آنان را ابزار لذت‌جویی مردان می‌سازد.⁸    

1. وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ ﴿۵۸﴾ يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ﴿۵۹﴾/ و چون یکی از آنها را به فرزند دختری مژده آید (از شدت غم و حسرت) رخسارش سیاه شده و سخت دلتنگ و خشمگین می‌شود. (۵۸)و از عار این مژده روی از قوم خود پنهان می‌دارد (و به فکر می‌افتد) که آیا آن دختر را با ذلت و خواری نگه دارد و یا زنده به خاک گور کند؟ آگاه باشید که آنها بسیار بد حکم می‌کنند. (۵۹)/ سوره نحل، آیات 58و59 ↩︎
2. [مستدرك الوسائل، ج 15، ص 115،ح 17700] ↩︎
3. بیانات امام خامنه ای. 14/7/79 ↩︎
4. امام صادق (علیه السلام): ألا ان للجنة ثمانيه ابواب ثلاثه منها الى قم تقبض فيها امراة من ولدى اسمها فاطمه بنت موسى عليهاالسلام و تدخل بشفاعتها شيعتى الجنة بأجمعهم/ همانا بهشت هشت درب دارد که سه درب آن به قم باز مى شود – زنى از فرزندان من در قم از دنيا مى رود كه اسمش فاطمه دختر موسى (ع) است و به شفاعت او همه شيعيان من وارد بهشت مى شوند. بحار الانوار، ج 57، ص 228 ↩︎
5. بیانات در دیدار طلاب و فضلا و اساتید حوزه علمیه قم‌29/7/1389 ↩︎
6. مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری، مؤسسه آل البیت (ع)، قم، چاپ اول، 1408ق، ج 1، ص 57، ح12196 ↩︎
7. کریمه‌ی اهل بیت، 170 ↩︎
8. بیانات در دیدار جمعی از زنان به مناسبت سالروز میلاد مبارک حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها). 25/9/1371 ↩︎