امنیت؛ نیاز فراموششده کودکان فلسطینی
امنیت، از اساسیترین نیازهای فرزندان است که والدین مسئول تأمین آناند؛ نعمتی پنهان که تا هنگام فقدانش، ارزش آن را درک نمیکنیم. ملت ایران، به برکت انقلاب اسلامی و فداکاری شهدا، همواره از نعمت امنیت برخوردار بودهاند و تلخی فقدان آن را تجربه نکردهاند؛ در حالیکه ملت مظلوم فلسطین سالهاست در سرزمین مسجدالاقصی از این نعمت محروم ماندهاند.
در فلسطین اشغالی، نهتنها مردان بلکه زنان، سالمندان، کودکان و حتی بیمارستانها از امنیت محروماند. والدین فلسطینی، در میان اندوهی جانکاه، با دستان خود پیکرهای تکهتکهشده فرزندانشان را از زیر آوار بیرون میکشند، در پارچهای میپیچند و با آنان برای همیشه وداع میکنند.
آمار تکاندهنده از قربانیان کودک
شاید بتوان کشتار کودکان و نوجوانان و داغی که بر جگرِ خونِ پدر و مادر آنها در فلسطین اشغالی روزانه رقم می خورد را صحنهای از همان تخاطب ملائکه الله با خداوند متعال دانست، آنجا که فرمودند:« أ تجعل فیها من یفسد فیها و یسفک الدماء ». آنچه که اسفناک تر از فساد و خونریزی رژیم صهیونیستی است، سکوت مجامع بین المللی است که به این نسل کشی در برابر دیدگان جهانیان، هیچ عکس العملی نشان نمیدهند و به قوانین خود پایبند نیستند در حالی که طبق ماده ۱۶ کنوانسیون حقوق کودکان، هرگونه رفتار خشونتآمیز با کودکان ممنوع است.
رژیم صهیونیستی طی بیش از ۷ دهه گذشته به اشکال مختلف جنایتهای گستردهای را علیه کودکان فلسطینی انجام داده است.
در جریان جنگ «طوفان الاقصی» رژیم صهیونیستی علیه غزه، بیش از ۱۴ هزار کودک شهید شدند، حدود ۱۷ هزار کودک یتیم شدند، هزاران کودک ناپدید شدند، و کودکان بخش بزرگی از ۴ هزار قطع عضو را تشکیل میدهند. همچنین بیش از ۶۰۰ هزار کودک از تحصیل بازماندهاند و حدود ۱۱ هزار دانشآموز به شهادت رسیدهاند. از میان ۲ میلیون آواره در غزه نیز، کودکان سهم بزرگی دارند.
نظامیان و شهرکنشینان صهیونیست از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، بهطور متوسط هر دو روز یک کودک فلسطینی را در کرانه باختری به قتل رساندهاند. همچنین، از مهر ۱۴۰۲ تا میانه مرداد ۱۴۰۳، آنان جان ۱۴۱ کودک فلسطینی را گرفتهاند.
آنچه که امروز رؤسای حکومت صهیونی در فلسطین اشغالی انجام می دهند، در تاریخ بی سابقه است. کشتن کودکان با گرسنگی و تشنگی! اگر رژیم صهیونیستی را پیشانی تمدن غرب بدانیمکه به اعتراف خود غربیها چنین نیز هست این توحش در ذات تمدن غرب وجود دارد.
بیداری وجدانها و همبستگی جهانی
حقاً چگونه میتوان شاهد این همه جنایت بود و فریاد استغاثه کودکان، زنان و سالخوردگان بیگناه را شنید، اما هیچ اقدامی نکرد؟ سکوت در برابر چنین ظلمی، نهتنها بیتفاوتی بلکه خیانت به انسانیت است.مگر نه این است که مسلمان در برابر مسلمان دیگر مسئول است؟ و اگر ظلم به مسلمانی را دید و چشم بر آن ظلم بست، نمی تواند خود را مسلمان بداند؟
امروز مردم ۴۵ کشور جهان با تشکیل کاروانهای کمکرسانی به غزه، همدلی و انساندوستی خود را در برابر جنایات رژیم صهیونیستی نشان دادهاند.
چه زیبا فرمود شاعر پرافتخار، جناب سعدی شیرازی:
بنی آدم اعضایِ یکدیگرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنتِ دیگران بیغمی/ نشاید که نامت نهند آدمی
روز ۹ مهر، به پیشنهاد جمعیت دفاع از ملت فلسطین، بهعنوان روز ملی همبستگی با کودکان و نوجوانان فلسطینی تعیین شده است؛ این روز یادبود محمد الدوره، نوجوان ۱۲ سالهای است که در غزه هنگام پناه گرفتن پشت پدرش توسط نظامیان صهیونیست به شهادت رسید. این روز نماد دادخواهی دانشآموزان ایرانی در برابر ظلم جهانی و نشانهای از همدلی و اتحاد آنان با کودکان و نوجوانان مبارز فلسطینی است.