مثلی لایبایع مثله (قسمت سوم)

پیام مثلی لایبایع مثله

آیا شجاعت در میان است یا حماقت؟
راهبرد ایجاد ترس و تهدید برای ملتی جوابگو است که قاعده اصلی را گم کرده باشد.

تهدید و ترس از هر نوع در ملت اسلامی تهدید به حساب نمی‌آید؛ زیرا این ملت طعم استقلال را می فهمد. و هرگز تن به زیر بار سلطه نمی‌دهد. چون رمز شجاعت فهمیدن طعم استقلال است.
در عصر حاضر بخاطر آن که نسل جوان امروز ما، کارگزاران حاضر، مردم امت ایران اسلامی بزرگ شده سفره استقلال هستند و این سفره قدرت شجاعت را در آنها رویانده است، هیچ گاه از هیچ تهدیدی، ذره‌ای ترس به دل راه نخواهند داد. و در نگاه آنها، هرگونه تهدید خطر جدی بحساب نمی‌آید.

درک پیام “مثلی لا یباع مثله”

در دوران سید الشهدا (علیه السلام) افرادی که توانستند پیام “مثلی لا یباع مثله” را درک کنند، در رکاب امام همراهی کردند؛ پیام “مثلی لا یباع مثله” استقلال آفرینی در جامعه است. افرادی چون حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه، حربن یزید ریاحی، از راحتی دوران خود، بستر گرم و نرم خانه خود گذشتند سختی را به جان خریدند چون پیام “مثلی لا یباع مثله” را بخوبی دریافت کردند و در مسیر مبارزه شجاعانه پیام “مثلی لا یباع مثله” را برای همیشه به تاریخ اعلام کردند.

هرچند افرادی که بخاطر تعلق‌ها، ضعف‌های معنوی، رذائل اخلاقی توان دریافت پیام “مثلی لا یباع مثله” را ندارند و به جای همراهی، ترس و تهدید آنها را از همراهی به عقب می‌راند.
و نمی‌توانند در برابر خطرات مبارزه کنند و برای فرار از صحنه بخاطر ترس و از دست رفتن برخی امکانات و یا هزینه‌های مبارزه صحنه را خالی می‌کنند. چون عنصر شجاعت با وجود امام حی و حاضر در آنها فعال نشده است.

نویسنده یادداشت // مجتبی علیخانی