سربازی کوچک اما مفید

جایگاه و مرتبه شیخ مفید

«شکر خدا را به‌جا می‌آورم بابت وجودت»
این جمله، نه زبان مهرورزی همسر به همسر، بلکه خطاب فرمانده‌ای بزرگ به سربازی کوچک است؛ جمله‌ای که می‌تواند روح سرباز را به میدان فداکاری‌های عظیم پرتاب کند، تا آنجا که جان و خون خود را سپر فرمانده‌ی خویش کند. و این، همان سخنی است که ولیّ‌عصر(عج) به شیخ مفید می‌فرماید.

مگر شیخ مفید چه کرده بود که به چنین مرتبه‌ای رسید؟ مرتبه‌ای که امام زمان (عج) از وجود همچنین سربازی خدارا شکر می‌کند.

بی‌شک عوامل بسیاری در این جایگاه نقش دارند که به برخی از آنان، امام زمان در نامه‌ خویش به شیخ مفید ذکر کرده‌اند از جمله:

یاری و دفاع از حق

انتشار صحیح سخنان و منظومه فکری ائمه

تکلیف‌محوری

اخلاص

معرفت آگاهانه نسبت به خداوند و اهل‌بیت

جهاد و مبارزه

اما از نظر نگارنده علتی وجود دارد که بیش از همه تاثیر بسزایی دارد و آن این است: در مواقع لزوم و تاریکِ جامعه حرکت کردن و نور را به تاریکی تاباندن و ناامید نشدن. شیخ مفید در روزگاری که جامعه در کش‌مکش‌های فکری و عقیدتی فرو رفته بود، با تاسیس روشی نوین در اجتهاد و استنباط، شیعه را وارد مرحله‌ای تازه کرد. در کنار این نقش تاریخی، با تمام توان از عقاید شیعه دفاع نمود تا جایی که تبدیل به یکی از بزرگترین متکلمان شیعه شد.

هیچ تبعیدی او را از پا ننشاند و هیچ فشاری او را از مسیر بازنداشت. ایشان با اخلاصی ستودنی ـ که امام زمان (عج) نیز بر آن تأکید کرده است ـ عقاید و فقه شیعه را گسترش داد. ایشان در شیوه‌ی برخورد و حتی در مناظرات با مخالفان خود، همواره اصول اخلاقی را رعایت می‌کردند؛ از همین رو، هنگام تشییع پیکر ایشان، انبوهی از جمعیت اعم از شیعه و سنی حضور یافت.

شیخ مفید، نماد یک سرباز مفید است؛ سربازی که فرمانده‌اش از او راضی است و امروز، هر کس که می‌خواهد سرباز واقعی امام زمان(عج) باشد، راهی جز این ندارد که از چنین الگوهایی درس بگیرد؛ درس مفید بودن.

یادداشت اختصاصی//حجت‌الاسلام علی لرستانی